Strangler pattern — geleidelijk uitfaseren
Het nieuwe systeem groeit module voor module naast het oude. We zetten een routeringslaag voor de oude applicatie waarin we elk afzonderlijk deel — eerst de eenvoudige modules, daarna de complexe — kunnen omleiden naar de nieuwe codebase zodra die klaar is. Het oude systeem blijft draaien zolang er nog onvervangen onderdelen in zitten en wordt uitgezet zodra de laatste flow is overgenomen. Deze aanpak — beschreven door Martin Fowler als strangler fig pattern — werkt vooral goed bij omvangrijke applicaties waar een rewrite in één keer onhaalbaar of te risicovol is.
In praktijk betekent dit dat uw eindgebruikers maandenlang met twee schermen werken (of, beter, met één scherm dat onder de motorkap geleidelijk omschakelt) terwijl het oude systeem stapje voor stapje wordt leeggehaald. Dat geeft uw organisatie tijd om de nieuwe werkwijze te leren, terwijl er nooit een moment is waarop alles tegelijk omgaat. Geen big-bang, geen weekend waarin de operatie stilligt, geen all-or-nothing-risico.